teatr
MAGAZYN KULTURALNY
15 sierpnia 2014

García: śledztwo kulturalne

Kombinacja tekstów dramaturgicznych, analiz, wywiadów i interpretacji dotyczących Rodrigo Garcii „García. Resztki świata”, która ukazała się w ramach linii teatralnej Korporacji Ha!artu, mogłaby służyć obrońcom twórcy jako materiał dowodowy w batalii wokół Golgota Picnic.

materiały prasowe

Co więcej, prawdopodobnie tylko obrońcy argentyńskiego reżysera sięgną po książkę. W „debacie” toczącej się między oskarżycielami i obrońcami reżysera w Polsce brak niestety merytorycznej argumentacji ze strony atakujących. Gdybyśmy jednak wyobrazili sobie dialog, w którym wypowiedzi uczestników nie byłyby ograniczone do transparentów, García. Resztki świata mogłyby stanowić bogate źródło informacji i kontekstów, które warto by poruszyć, rozmawiając na temat Garcii.

Książka stanowi bowiem wielopłaszczyznową próbę przybliżenia twórczości argentyńskiego reżysera. Składa się z pięciu części będących swoistymi soczewkami, przez które spojrzeć można na dzieła Garcii. Pierwsza część to teksty dotyczące historycznych, filozoficznych i społecznych kontekstów, w których osadzone są spektakle Argentyńczyka. Czytelnik znajdzie w niej zarówno konkretne informacje o historii Ameryki Łacińskiej, jak i teoretyczne dywagacje dotyczące formy i metody działalności twórczej Garcii.

W kolejnych częściach głos oddany zostaje samemu Garcii: po zbiorze zdjęć ze spektakli znajdziemy teksty dramatów (czy może raczej zapis tekstów przedstawień), tekst przemówienia Garcii dotyczącego związków między polityką i teatrem oraz wywiady z reżyserem. Osadzona w stworzonej przez pierwszą część książki szerokiej perspektywie różnorodnych spojrzeń lektura pozwala uważniej przyjrzeć się niepublikowanym dotychczas dramatom, wydobyć z nich znaczenia, których obecność mogłaby zostać przeoczona bez znajomości kontekstów, w których Garcia funkcjonuje i tworzy.

Książkę García. Resztki świata można moim zdaniem postrzegać jako rodzaj śledztwa. Po pierwsze jest to śledztwo przeprowadzone przez autorów tekstów, którego czytelnik jest świadkiem, unaoczniające nam bogactwo publikowanych dramatów. Jednocześnie jest to śledztwo, które przeprowadza sam García, obserwując i opisując współczesny świat i społeczeństwo, wydobywając jego hipokryzję, nierówności, niesprawiedliwość. Prawdopodobnie ze względu na bezpardonowy sposób, w który wytyka nam schematy i mechanizmy, w których tkwimy, jego twórczość jest tak kontrowersyjna. Prawdopodobnie jedną z przyczyn tak emocjonalnego odbioru jego spektakli jest fakt, że brutalna i wulgarna forma jest krzywym zwierciadłem uwypuklającym najbardziej patologiczne elementy rzeczywistości, w której funkcjonujemy i do której tak przywykliśmy, że nawet nie zauważamy jej mankamentów.

Przesada i ironia, którymi García posługuje się, tworząc odbicie naszego świata, wywierają mocny efekt na czytelniku. Tekst dramatu „Agamemnon. Wróciłem z supermarketu i spuściłem synowi lanie”, w groteskowy sposób obrazujący pusty konsumpcjonizm, mógłby oburzać swoją wulgarnością, gdyby nie fakt, że prawdopodobnie każdy z nas zna z autopsji sytuację wycieczki do supermarketu, którą kończy przy kasie z wózkiem pełnym produktów, z których większości wcale nie planował kupić. Nie każdy jednak chce, żeby na ten przeładowany wózek ktoś wskazał palcem, mówiąc: „Tego nie potrzebujesz. Wiesz w jaki sposób to zostało wyprodukowane? Wiesz jaki odsetek ludzkości stanowią ci, którzy mogą sobie na takie zakupy pozwolić? Ile z tych produktów wyrzucisz?”

García nie jest sędzią. Nie udaje, że nie uczestniczy w mechanizmach i strukturach, które krytykuje. Jest natomiast obserwatorem i śledczym, dokumentującym to co we współczesnym świecie najgorsze, a przemilczane. Pozycja García. Resztki świata jest świadectwem jego obserwacji, pomaga odbiorcy w pełniejszy sposób zapoznać się ze zmaganiami argentyńskiego twórcy, a dzięki temu przyjrzeć się również zjawiskom w świecie, który go otacza, a o których na co dzień się nie myśli, uznając je za naturalny porządek rzeczy.García: śledztwo kulturalne

Twórczość Argentyńczyka wytrąca z codzienności, ukazując jej elementy w jaskrawym świetle krytycznego oka artysty. Resztki świata to z jednej strony elementy oporu wobec kapitalizmu w swym neoliberalnym wydaniu, z drugiej to bastiony wartości i idei w świecie, w którym ta warstwa człowieczeństwa staje się coraz mniej dostrzegalna. García jest dla widzów tym, czym szalony ojciec zabierający za oszczędności życia swoich synów na nocną przejażdżkę po Madrycie taksówką, którą ma zwieńczyć włamanie się do Prado. Dzieci stawiają opór, domagając się wizyty w Disneylandzie. Książka García. Resztki świata trafi prawdopodobnie do tych, którzy daliby się porwać szaleństwu ojca – niestety. Może dialog o twórczości Garcii stałby się możliwy, gdyby więcej osób zrezygnowało z marzeń o Disneylandzie i wybrało się do Prado.

GARCÍA. RESZTKI ŚWIATA

korporacja ha!art

REDAKCJA: DOROTA SEMONOWICZ

„GARCÍA. RESZTKI ŚWIATA” na stronie wydawnictwa "korporacja ha!art"

następna
strona
poprzednia
strona
przejdź do strony: 12
To jest artykuł z serii ZAWÓD: DEMIURG

Zobacz także